Conny (58 jaar): “Ik heb afscheid genomen van een leven dat me niet meer paste”

‘En zo vond ik mezelf op een dag terug bij de huisarts. ‘Ik heb hulp nodig,’ zei ik. ‘Ik kan dit niet alleen.’ Ik had het over mijn alcoholgebruik, dat in de loop der jaren steeds problematischer was geworden.

Stiekem

Alcohol is in mijn leven altijd volop aanwezig geweest. Op feestjes dronk ik gezellig mee, ik zei eigenlijk nooit nee. Toch was mijn inname nog wel binnen de perken te noemen. Het ging mis toen er een aantal dingen in mijn leven gebeurden die grote impact hadden. Ik ging stiekem drinken om mijn emoties te verdoven.

Sherry

Thuis hadden ze niet door dat ik stiekem dronk. Ik begon gelijk uit mijn werk, daarna ging ik gewoon koken en in de avond zat ik met een grote mok thee op de bank. In het weekend begon ik al met sherry in de ochtend.

Afhankelijk

Op een gegeven moment merkte ik dat ik afhankelijk was geworden van de alcohol. Als ik niet dronk, ging ik trillen en had ik een opgejaagd gevoel. Ik wist dat het zo niet langer kon en bekende het uiteindelijk aan mijn man. Dat was heel heftig, hij had namelijk echt niets in de gaten. Toch heeft hij me meteen onvoorwaardelijk gesteund.

Ik was vastberaden om naar een kliniek te gaan. Bij ambulante zorg zou ik me namelijk niet 100% op mezelf en mijn herstel kunnen richten. Maar omdat ik nog nooit eerder behandeld was, ging een klinische opname regelen nog niet zo makkelijk. Totdat mijn man aangaf dat hij regelmatig een paar weken van huis is voor werk en ik dus veel alleen ben. Dat gaf de doorslag.

Vooroordelen

Hoe graag ik ook naar een kliniek wilde, ik zag er ook tegenop. Ik dacht: daar zitten vast alleen maar mensen in joggingbroeken, een beetje het uitschot van de samenleving. Maar niets bleek minder waar. Iedereen zag er juist opvallend netjes uit. En van het keukenpersoneel tot de behandelaars: iedereen was even vriendelijk.

Ik heb de aangeboden hulp bij Rodersana met beide handen aangegrepen. Tijdens de cognitieve gedragstherapie zijn er heel wat kwartjes gevallen. De belangrijkste: ik ben het wél waard. Vaak liet ik over me heen lopen durfde ik niet aan te geven wat ik nou eigenlijk wilde. Ik ben een pleaser, zet mezelf altijd op de laatste plek. Inmiddels ben ik veel assertiever. Ook de relatie met mijn man en kinderen is verbeterd, we begrijpen elkaar beter.

Nazorg

Momenteel zit ik in het natraject. Je wordt na je verblijf gelukkig niet aan je lot overgelaten. Wekelijks heb ik een gesprek met de psycholoog van Rodersana. Verder heb ik elke week een groepsmeeting o.b.v. 2 psychologen van Rodersana en om de week ga ik naar een community meeting in de Rodersana-kliniek. Ik vind het fijn om actief met mijn herstel bezig te zijn, dat houdt me scherp.

Rivella

Ik heb afscheid genomen van een leven dat me net als een oude jas niet meer paste. Op feestjes drink ik tegenwoordig Rivella. En echt, dan heb ik het even leuk. Mijn zusje is kort geleden gediagnosticeerd met een agressieve vorm van borstkanker. Dat zou voorheen een trigger voor mij zijn geweest om naar de fles te grijpen. Nu probeer ik er op een constructieve manier mee om te gaan, door te praten en de emoties ook echt te voelen.’

 

Connie was erg enthousiast over ons nazorgprogramma. Lees hier meer informatie over nazorgprogramma.

De foto is fictief.