Anoniem (34 jaar): “Ik leidde jarenlang een dubbelleven vanwege mijn cocaïneverslaving”

‘In januari van dit jaar zag ik geen uitweg meer. Als mijn ouders niet aan de bel hadden getrokken bij de huisarts, dan was ik er nu niet meer geweest. De huisarts verwees me door naar Rodersana.

Afglijden

Acht jaar geleden kwam ik contact met cocaïne. Een vriend van me gebruikte en ik dacht: ‘Laat ik het eens proberen’. Eerst had ik het nog wel onder controle maar toen mijn relatie zo’n zes jaar geleden uitging, had ik het niet meer in de hand en zag ik mezelf steeds verder afglijden.

Dubbelleven

Als verslaafde lieg en bedrieg je omdat je niet wilt dat iemand erachter komt dat je verslaafd bent. Ik bleef ontkennen en werd boos als iemand in mijn omgeving me met mijn gebruik confronteerde. Eigenlijk leidde ik een dubbelleven. Toch kon ik nog wel redelijk functioneren; zo heb ik al die tijd mijn baan kunnen behouden. Ik stapte wel eens doorgesnoven de auto in om een uur later aan het werk te gaan. Natuurlijk functioneerde ik niet heel goed en ik kreeg ook een paar keer een waarschuwing. Ik gaf dan toe dat ik een gokverslaving had, wat ik ook had, maar van mijn cocaïnegebruik wisten ze niet af.

Laatste poging

Cocaïne is duur dus ik raakte in de financiële problemen. Ik ging gokken met het idee dat ik daar mijn verslaving mee kon betalen. Uiteindelijk werd ik daardoor mijn huis uitgezet. Daar stond ik dan: 34 jaar en dakloos. Mijn ouders hebben me nooit laten vallen, ook toen niet. Dankzij hen ben ik er nog. Een opname bij Rodersana was de laatste poging om me te redden. Zelf kon ik het niet opbrengen om te stoppen.

Herkenning

Bij Rodersana voelde ik meteen rust. Doordat ik vier weken niet kon gebruiken, werd ik steeds rustiger. De mensen begrijpen je: zowel de behandelaars als de andere mensen die er worden geholpen. Niet-verslaafden begrijpen je gedachtegang niet, hier had ik aan een halve zin genoeg om duidelijk te maken wat er in me omging.

Handvatten

Sinds ik thuis ben, ben ik goed bezig. Ik ben niet zo naïef dat ik denk dat ik er nu ben, dat mijn problemen voorbij zijn. Struisvogelpolitiek zou heel onverstandig zijn: ik moet waakzaam blijven. Gelukkig heb ik nog geen moment gehad dat ik in de verleiding kwam. En dankzij Rodersana heb ik handvatten wat te doen als dat wel zo is.’