Anoniem (30 jaar):’Door het verdriet om mijn moeder vluchtte ik in de cocaïne’

“Ik ben verslavingsgevoelig. Bij mij moet het tot het gaatje en dan nog verder. Daarbij gaat het al een tijd slecht met mijn moeder. Daar kan ik eigenlijk niet mee omgaan.

Financiële gevolgen

Op 6 mei van dit jaar ben ik begonnen bij Rodersana. De druppel voor mij was dat ik niet genoeg geld had om mijn hypotheek te betalen. Al mijn geld ging naar mijn cocaïneverslaving. In de twee jaar voor de opname gebruikte ik elke dag. Wat acht jaar geleden in de discotheek als een eenmalig probeersel begon, was totaal uit de hand gelopen.

In het begin gebruikte ik alleen tijdens het uitgaan. Als ik dronken was en wat cocaïne nam, dan was ik ineens weer nuchter en kon ik doorfeesten. Mijn vrienden waren tegen drugs. Drinken deden we allemaal wel, maar drugs: daar bleef je van af. Ik vond het eigenlijk ook shitzooi.

Cocaïne als vlucht

Ik heb een tijd samengewoond. Dat zorgde ervoor dat ik een tijd lang niet gebruikte. Toen die relatie uitging, ben ik weer bij mijn moeder gaan wonen. Mijn moeder is nu 62 jaar en jong-dementerend. Toen ik bij haar kwam wonen, ging ze heel snel achteruit. Inmiddels woont ze in een verpleegtehuis. Het verdriet om haar kan ik eigenlijk niet aan. Het is voor mij de trigger geweest om in de cocaïne te vluchten.

Begin dit jaar heb ik de huisarts gebeld: “Ik moet nu hulp hebben.” Via zorgverzekeraar CZ ben ik doorverwezen naar Rodersana, waar ik meteen terechtkon. Dat had ik ook nodig, ik kon niet meer wachten.

Op mijn werk zei ik dat ik een weekje met mijn moeder op vakantie ging. Ik dacht dat een week opname wel voldoende zou zijn. Maar toen ik bij Rodersana startte, besefte ik: als ik echt aan mezelf wil werken, moet ik hier de tijd voor nemen.

Terugval
Ik vond het heel fijn en goed bij Rodersana. Ook de andere patiënten helpen je. Afkicken ging bijna vanzelf; je kan er toch niet aan komen. Ik ging pas weer aan drugs denken toen ik thuis was. Toen heb ik dan ook een keer een terugval gehad. De dag erna kon ik meteen terecht bij mijn behandelaar. Ik schaamde me dat ik weer zwak was geweest, maar zij praatte op me in om niet bij de pakken neer te gaan zitten. Sindsdien heb ik niet meer gebruikt.

Ik sport, ik praat veel: dat helpt me. Mijn gevoeligheid voor verslaving uit zich nu bij het sporten. Ik ga snel over mijn grens. Ik moet leren dat goed, goed genoeg is. Dat is lastig.

Goed voor jezelf zorgen
Kom op voor jezelf, zou ik willen zeggen tegen mensen die met een verslaving worstelen. Zorg eerst goed voor jezelf en dan voor anderen. Ik heb het gevoel dat mensen die verslaafd zijn, juist te veel voor anderen klaar staan. Terwijl de buitenwereld oordeelt: “Je bent egoïstisch”.Deze week word ik 30 jaar. Eerst wilde ik het niet vieren. Maar in het kader van ‘goed voor jezelf zorgen’, heb ik toch wat vrienden uitgenodigd.”


Net als bij deze cliënt zien we bij Rodersana dat men soms een terugval krijgt na behandeling van een verslaving. Nazorg is daarom essentieel voor het slagen van je behandeling. Tijdens de behandeling leren we je hoe je terugval kunt voorkomen. Dit doen wij door middel van onze terugvalpreventiesessies.