De piepkleine wereld van een afkickkliniek

Op 17 juli bracht het FD een artikel uit over mensen die een tijd leefden in een piepkleine wereld. De wereld van een afkickkliniek bijvoorbeeld.

Ook een oud cliënt van Rodersana deelt haar verhaal met de krant. Een sterke vrouw, die veel heeft geleerd van haar verslaving. Je leest het volledige artikel van FD online of hieronder.


Nieky van Vlerken: ‘Ik belde mensen onder invloed en ontbeet met een wijntje om mijn kater weg te drinken’

‘Als kind had ik faalangst, in de puberteit ontwikkelde ik een eetverslaving, op de hogeschool was ik de zuipende student en op mijn werk een workaholic. Toen ik jaren geleden hoorde dat ik ADHD heb, viel het kwartje en begreep ik beter waarom ik altijd onrust voelde.’

Omdat Nieky alcoholverslaafd was, liet ze zich in 2015 vijf weken opnemen in een afkickkliniek.

‘Ik kom uit een Brabants, bourgondisch nest. Er was altijd wel een reden voor een borrel. Dat ik in mijn studententijd veel dronk, vond ik normaal, iedereen deed het. Alleen ging ik door als de rest stopte. Tussen mijn achttiende en veertigste dronk ik veel, vooral in de weekenden en steeds meer door de week. Het duurde lang voor de  “gezellige” wijntjes en later whisky, me de keel uithingen. De nagellakremover liet ik staan, maar eind 2014 dacht ik niet meer in glazen, maar in flessen. De Engelsen zeggen dat mooi: I didn’t drink the bottle, the bottle drank me.’

‘Er waren tijden dat het goed ging – tijdens de zwangerschappen van mijn zoons (nu 16 en 14) dronk ik sowieso niets. Het ging wel tot ik me in 2013 op mijn werk stortte. Bij overwerk trakteerde ik mezelf bij thuiskomst op een glas wijn. De alcohol verdoofde me. Ik werd er rustig van. Niemand, ook mijn partner niet, had door dat ik een drankprobleem had, verslaafden kunnen goed verdoezelen.’

‘Drie maanden voordat ik in de afkickkliniek belandde, ging het bergafwaarts. Ik was voor mezelf begonnen. Ik had weinig opdrachten en mijn relatie verliep moeizaam. Ik belde mensen onder invloed en had de nodige borrels op als de kinderen uit school kwamen. Op het laatst ontbeet ik met een wijntje om mijn kater weg te drinken.’

‘Lang heb ik de verslaving gebagatelliseerd. Ik hield mezelf voor: pas als ik een fles aan mijn mond zet, ben ik verslaafd. Dat moment is gekomen: 41 was ik en alleen nog maar bezig met flesmanagement; hoe kom ik aan alcohol? Ik ging naar mijn ouders en zei: “Ik heb nu hulp nodig, ik heb mezelf niet meer onder controle.”

‘Mijn partner bracht me naar Rodersana, een luxe privékliniek in Oirschot. Er is rust en een-op-eenaandacht. De kamers zijn groot en vergelijkbaar met een goed hotel, de procedures komen overeen met een “gewone” kliniek. Mijn koffer werd gecontroleerd en ik leverde mijn parfum en deo in. Na de alcoholcontrole dacht ik: waar ben ik terechtgekomen? Na uitgebreid onderzoek door een arts startte ik met de detoxbehandeling. De afkickverschijnselen vielen mee. Dan merk je wat het brein fysiek met je doet. Ik had de knop al omgezet, dat hielp enorm. Mijn kinderen had ik verteld dat ik down was en wilde stoppen met roken. Ze verbleven in die periode bij mijn ex. Door individuele gesprekken en groepssessies leerde ik me kwetsbaar opstellen. Ik sportte en ontdekte bij creatieve therapie het schilderen, mijn nieuwe “verslaving”. Door schilderen kan ik me afsluiten en het altijd volle hoofd uitschakelen, precies wat alcohol vroeger met me deed.’

Verleidingen, zoals bij feesten, kan ik weerstaan, moet ik doorstaan. Bij mij is één glas te veel en honderd te weinig. Dat blijf ik mezelf voorhouden. En dat lukt door positief denken: ik wil zorgen voor mijn gezin, een goede moeder zijn. Twee jaar geleden heb ik mijn kinderen de waarheid verteld. Ze reageerden relaxed; “Dat is toch goed, mam” en ze gingen over tot de orde van de dag.’

Ik ben weer in balans en haal veel plezier uit mijn werk. Ik ben inspiratiespreker, geef trainingen en heb serieuze plannen voor een boek met als titel: Van flesmanagement naar zelfmanagement. Ik wil anderen inspireren om met zichzelf aan de slag te gaan. Daarvoor heb ik twee mooie tools ontwikkeld. De kunst is het verlangen te stoppen groter te maken dan je angst te veranderen. Door dat inzicht sta ik waar ik nu sta. Dat gun ik iedereen.’

Foto door Benning Gladkova.


Lees meer over een behandeling in onze afkickkliniek.